Wiosenne akcenty

W moim ostatnim poście była jeszcze zima w pełni a dziś czas na trochę wiosny.

Za oknem różnie.

Wiatr i deszcz szaleją

ale w domu już wiosenny nastrój.

Naszło mnie na niebieski :-) (ale nowość ).

Prym wiec wiodą szafirki.

Jak widzicie kocyk nadal obecny bo chłody wieczorne jeszcze są

Kominek też zyskał wiosenną wersję.

Pierwszy raz wykorzystałam zdjęcia i ramki na kominku.

Często widziałam to w różnych aranżacjach 

i w końcu zastosowałam u siebie.

Wyszło całkiem ok :-)

Mąż jedynie był zdziwiony...

Już niedługo czas na ogrodowe szaleństwa.

Ale najbardziej to nie mogę się doczekać tarasowego lenistwa.

Życzę udanego, wiosennego i słonecznego weekendu!

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Zimą jest tyle do roboty :-)

Wielu z nas wypatruje wiosny.

I przyznam szczerze że ja też.

Ale zimą właściwie to brakuje mi tylko słońca.

Bo tyle się dzieje i tyle fajnych weekendów za mną,

że ta zima na prawdę jest fajna.

Jak część z Was wie bardzo lubię biegać zimą .
Najważniejszy zimowy start Zimowy Maraton Ślężański
Ale właściwie każdy trening w tym sezonie zrealizowałam. Niezależnie od pogody czy miejsca.
Było więc biegane po ciemku, po lodzie, na delegacjach czy urlopach!

Kilkakrotnie atakowałam Ślężę w ramach przygotowań do głównych startów w tym roku czyli Górskiego Maratonu Ślężańskiego i Rzeźniczka :-)

Ślęża to magiczna góra i nigdy nie wiadomo co się zdarzy.

Był śnieg, mgły, lód na trasie i błoto.

Zdarzało się też słonko

Było też pobiegane na ulubionej leśnej trasie City Trail:-)

Przez całą zimę zmieniałam buty z biegowych na biegówkowe :-)

czy narciarskie !

Kilka weekendów to wspaniała przygoda z biegówkami.

 Oczywiście w cudownym towarzystwie!

Były cudowne mega słoneczne Jakuszyce.

I pełne wyzwań na trasie Góry Sowie

A także pełne ciszy i samotności trasy w Czechach.

Jako  że zima to ferie to były też zjazdówki z dzieciakami!

Aktywnie zwiedzałam też Amsterdam.

Udało się pobiegać ( nie ważne, że w deszczu lub w labiryncie rowerów),

pojeżdziłyśmy też rowerem.

Ale najbardziej w kość dostały mięśnie brzucha bo śmiechu było mnóstwo :-)

Taka anty depresyjna wyprawa .

Polecam!!!!

Co do roweru to właściwie nie zamknęłam sezonu i jeżdziłam cały czas.

Nawet w deszcz czy śnieg :-)

A i jeszcze zmieniałam buty na nowy model :-)

Bo kilka razy pomoczyłam się w zimnej wodzie

 ale gorącej atmosferze dzięki wsparciu innych szaleńców!
Morsowanie to nowa miłość :-) więcej pisałam tu

Jak widać zimą jest co robić i można biegać i aktywnie spędzać czas!
A co to się będzie działo na wiosnę? :-)

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Zapiekana nadziewana bagietka

Dziś zapraszam na pożywną wersje śniadania.

Wiem, wiem po tłustym czwartku czas trochę spasować z tym rozpasaniem.

Ale takie śniadanie to dobry start dnia. 

Potem można już żyć postnie :-)

Nadziewane bagietki

Składniki:

- 2 pół bagietki (ale można wziąć jedną długą, zależy od wielkości piekarnika)
- 5 jajka
- 2 łyżki śmietany 18%
- 1 pęczek szczypiorku
- 1/2 czerwonej papryki (ale raczej takiej małej)
- 100 g szynki (można pominąć)
- 100 g żółtego sera (ja wybrałam cheddar)
- sól i pieprz
Wykonanie:

Piekarnik rozgrzej do 180 stopni Celsjusza (góra-dół, bez termoobiegu, jeśli używasz termoobiegu ustaw na 160 stopni).

Z bagietek na środku wytnij pasek o szerokości ok. 3 cm, tak żeby wydrążyć coś w rodzaju łódki (patrz zdjęcia poniżej).

Paprykę pokrój w jak najmniejszą kosteczkę. Szynkę pokrój w kostkę, a szczypiorek posiekaj. Ser zetrzyj na średnich oczkach tarki.

Jajka rozkłóć ze śmietaną, dodaj warzywa, szynkę i ser. Posól i popieprz.

Masę jajeczną wlej do wydrążonych bagietek. Możesz posypać na wierzchu dodatkowym serem.

Wstaw do piekarnika na 25 minut.

Bagietki są świetne na ciepło ale sprawdzają się też na drugie śniadanie.

U nas bagietki sprawdziły się na zimno podczas wycieczki biegowej w górach.

Po kilkunastu kilometrach w nogach smakuje jeszcze lepiej. 

Zapraszam do wypróbowania przepisu.

Alternatywa na nieśmiertelna jajecznicę na śniadanie:-)

Ja chyba zaraz zrobię kilka bo szykuje sie weekend narciarski!

Chyba ostatni w tym sezonie a potem już wiosna na całego:-)

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Aktywna zima - nie przestaję biec :-)

Dziś zapraszam na kilka słów o bieganiu zimą.

Wielu osobom wydaje się że zima nie sprzyja bieganiu.

Ja jednak tą porę roku bardzo lubię.

Zdecydowanie wolę mróz niż upał.

To własnie zimą buduję formę i osiągam najlepsze wyniki.

Jako zimno lubny biegacz nie mogłam opuścić wspaniałego biegu 

czyli Zimowego Górskiego Maratony Ślężańskiego.

Stawiliśmy się w Sobótce o poranku. 

Bieg rozgrywany jest na dwóch dystansach - maraton - 42,6 km

i półmaraton - 23,9 km.

Razem z Anią wybrałyśmy krótszy dystans :-) 

Ruszyłyśmy razem ze startem maratonu.

To było super rozwiązanie organizatorów. 

Wolniejsi biegacze półmaratońscy mogli wyruszyć wcześniej,

dzięki temu nie blokowałyśmy trasy a i stres był mniejszy czy zmieścimy się w limicie. 

Często jeździmy treningowo na bieganie po Ślęży dlatego wiedziałyśmy,

że trasa, góra i warunki mogą być wymagające. 

I tak też było :-)

Zima dopisała. Było przecudownie.

magicznie jak w Narnii.

Biegłyśmy raczej same bo czołówka poleciała przodem

 a półmaraton startował godzinę za nami.

Dlatego mimo wąskich ścieżynek na trasie,

często prowadzonych poza szlakami biegło nam się dobrze.

Trasa oznakowana bez zarzutu. 

Cały czas kontrolowałyśmy bieg i trasę. 

Punkty żywieniowe mega, łącznie z pomidorówką.

Brawa dla organizatorów.

świetnie zorganizowany bieg! 

Przez cała trasę uśmiechy nie schodziły nam z twarzy.

Nie mogłyśmy tak tylko biec.

Chłonęłyśmy ten las, przyrodę, zimę.

Ale niech Was ta piękna zima nie zwiedzie.

Zimno i zimowo to było w wyższych partiach.

Wszędzie niżej było błoto.

Dużo błota !!!

I takie też błoto z kałużą czekało na nas na mecie.

Radość duża bo trochę nas ta trasa sponiewierała :-)

Złapałyśmy się za ręce i dalej w te kałuże :-0

Radość, szczęście, trochę niedowierzanie, że to już:-)

Dzięki Ania za kolejny cudowny wspólny bieg <3

A na końcu cudowny, niepowtarzalny medal.

Zrobiony z butelek zebranych na trasie a zostawionych tam przez pseudo turystów.

Ciężki jak ten bieg, 

masywny jak Ślęża,

cudowny jak przyroda

i niepowtarzalny jak każda minuta na tej trasie.

Do zobaczenia za rok,

bo niemożliwe nie istnieje !!!!!!!

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Śniadaniowe muffinki na słono

Dziś kolejna propozycja śniadaniowa.

Tym razem muffinki ale na słono :-)

Idealne na śniadanie w domu bądź drugie śniadanie w pracy czy szkole.

Upiec można wieczorem i liczyć na to że do rana nie znikną :-)

Słone muffiny śniadaniowe

Składniki:

- 200 g sera feta

- 1 mały słoiczek suszonych pomidorów w zalewie

- 1 czerwona papryka

- 1,5 szklanki mąki pszennej

- 125 g masła

- 2 jajka

- 1/2 łyżeczki sody oczyszczonej

- sól,pieprz, papryka ostra, gałka muszkatołowa, wędzona papryka słodka

Wykonanie:

Ser feta oraz paprykę pokrój w drobną kostkę, pomidorki odcedź z zalewy i pokrój w paski. Masło rozpuść w niedużym rondelku, następnie zdejmij z ognia i pozostaw do ostygnięcia

Mąkę wraz z sodą przesiej do miski, w osobnym naczyniu wymieszaj jajko, mleko oraz ostygnięte masło. Suche składniki wymieszaj z mokrymi na jednolitą, gładką masę, dodaj ser, paprykę i pomidorki. Całość dopraw do smaku

Formę na muffinki posmaruj masłem, otwory napełnij do około 3/4 wysokości. Piekarnik nagrzej do temperatury 190 stopni, piecz muffiny około 20-25 minut, następnie uchyl drzwiczki piekarnika i pozostaw do ostygnięcia. 

Dajcie znać czy przypadły Wam do gustu:-)

A może ktoś upiecze i podzieli się wrażeniami.

Miłego weekendu i do zobaczenia wkrótce !

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Gdy znów zimno nadchodzi

To się nadaje na jakąś głęboką analizę psychologiczną.

Ale corocznie gdy nadchodzi zima i wieczory coraz dłuższe,

mnie ręce świerzbią.

I palą się do roboty.

Tak też było i tym razem.

Tylko nadeszły chłody to ja złapałam druty i wełnę.

Trzeba się było wspomagać czasem kawą, czasem ciastem

ale im dalej tym było cieplej :-)

Tegoroczny kocyk klasycznie najbardziej podoba sie Roxi.

Tym razem użyłam wełny Alize Superlana Maxi 75% Akryl 25% wełna

i ostatecznie kocyk ma wymiary 120 cm x 180.

Taki był w zamyśle co by się porządnie pozawijać i nie ruszać z kanapy :-)

Tym razem robiłam prostym ściegiem - prawe/lewe oczko

Dzięki temu kocyk jest ciepły ale zeszło też dużo wełny.

Koc jest ze ściegiem ściągaczowym dookoła ( 3 lewe/3 prawe).

W poprzednich latach powstały nawet większe :-)

Ulubiony to kocyczek 220cm x 160cm ! opisany w poście Ciepły kocyk 

Była też wersja mniejsza robiona rękami a nie na drutach.

To najmniejszy choć o nazwie kocyk XXL - 

Wersja szybka acz efektowna z ręcznie robionymi chwostami/frędzlami

Wersja szara oczywiście koc za niewiele

Była też wersja syreni ogon!

Koc z dużą wadą - jak wejdziesz to nie chce Ci się wygramolić z niego :-)

Instrukcja jak zrobić kocyk syreni ogon

No to zmykam na się zawinąć się w kocyk :-)

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota