Święto i wolność

Już za nami Święto Niepodległości.

Mnie kojarzy się z wolnością.

A skoro wolność to wolne.

Tym razem bez dzieci.

Tylko ja i Pan Mąż.

Gdzie tu szybko zniknąć, odpocząć i wrócić?

Dla nas idealnym miejscem okazała się Praga.

 

 Niespodziewanie wiele symboli wolności na naszej drodze napotkaliśmy :-)

Były też symbole wolności religijnej

i wolności sztuki

 

Była też pełna wolność kulinarna.

No bo jak tu nie jeść takich pyszności kuchni czeskiej

 

 

 

 Był też pełen wybór i totalna dowolność w pamiątkach.

I nawet udało się znaleźć coś czeskiego a nie Made in China :-)

 

 

 

 

No i była piękna czeska Praga

 Piękne 3 dni wolności.

 Nic nie musiałam, nigdzie się nie spieszyłam,

mimo piękna zegarów:-)

 

 

 

 

 

Najwięcej zdjęć zrobiłam nocą.

Tak mnie jakoś ta Praga melancholijnie nastroiła

 

Święta też u nich powoli wkradają się do wnętrz i wystroju

 

 Polecam Pragę na weekend.

Mili ludzie, przystępne ceny i nawet udało się usłyszeć polski język :-)

w szumie polskiego oczywiście

 

Pozdrawiam

a teraz do pracy....

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Wieniec jesienny

Po  Haloween posprzątałam,

dynie już się przejadły i kulinarnie i wnętrzarsko.

I tak się jakoś  pusto zrobiło.

Szczególnie  przy wejściu do domu.

Coś trzeba zmajstrować i wymyślić bo tak nie może być :-)

 

Pozbierałam wszystkie cuda

z przepastnych zakamarków i zaczęło się klejenie.

Ostatnio na blogu W cieniu starej jabłoni toczyła się

dyskusja o wykorzystaniu suszonych kwiatów.

Ja suszę dużo i obwieszam nimi głównie kuchnię.

Zasuszone piękności przydają się też bardzo przy wiankach.

 

Tym razem wykorzystałam hortensje, które pięknie się suszą

i są super dopełnieniem wianków.

 



Na wianku zmieściły się również małe dynie, jabłuszko, szyszki, gruszki,

nawet kolbę kukurydzy miałam :-)

 

Jesień u nas jeszcze jest:-)

Nim wpadniemy w szał świąteczny

pocieszmy się jeszcze kolorami jesieni.

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Gruszki zagospodarowane

Po ostatniej wizycie gości gdy na gorąco

aranżowałam stół zostały mi gruszki tutaj

 Nie mogłam pozwolić aby się zmarnowały.

 Upiekłam ulubione ciasto jesienne z gruszkami i imbirem.

Najlepiej sakuje prosto z piekarnika, jeszcze ciepłe z lodami waniliowymi.

 

 

Przepis prosty i szybki.

 

 

Składniki:

175 g mąki

1 łyżeczka proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
200 g miękkiego masła
175 g drobnego cukru
1 łyżka świeżo startego obranego imbiru
3 jajka roztrzepane
400 g gruszek (3 sztuki) bez gniazd nasiennych, pokrojonych w cienkie plasterki
1 łyżka brązowego cukru
Przygotowanie:
Formę na ciasto z odpinaną obręczą o średnicy 22 cm wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia. Piekarnik nagrzać do 180 stopni. Mąkę przesiać do miski, dodać proszek do pieczenia i sodę, 175 g masła w kawałkach, cukier, imbir oraz jajka. Ubić mikserem na jednolite ciasto (przestać miksować jak tylko wszystkie składniki się połączą). Ciasto przełożyć do formy i wyrównać powierzchnię. Ułożyć plasterki gruszek, tak aby zachodziły na siebie. Posypać brązowym cukrem i wiórkami pozostałego masła. Piec na złoty kolor przez 35 - 40 minut. Podawać ciepłe z lodami lub bitą śmietaną.

Ja wybrałam wersje z lodami,

które mi się prędziutko roztopiły co widać na zdjęciach :-)

 

Z takim deserkiem to może nawet lać za oknem przez cały weekend.

Czego nikomu nie życzę.

 

Smacznego życzę !

 

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Gotowanie w bałaganie

 

Tego zdecydowanie nie lubię - gotowania w bałaganie.
Pan Mąż zawsze się śmieje,
że zaczynam i kończę sprzątaniem.

Tak już mam. 

 

 Już od dłuższego czasu nosiłam się z zamiarem uporządkowania przypraw.
Chciałam aby były pod ręką w czasie gotowania i jednocześnie schowane. 
Nie mam szafek w okolicach płyty grzewczej - widać tutaj
więc pozostały tylko szuflady

 

Można oczywiście zakupić jakieś gotowe pudełka, pojemniczki czy inne cuda.

U mnie wygrały małe słoiczki po koncentracie pomidorowym.

A że pomidorową dzieciaki lubią to trochę się uzbierało.

 

 

Do tego wyszukałam w sieci gotowe już naklejki z nazwami przypraw.

Na szczęście większość to takie których używam.

Chwila klejenia i przesypywania i gotowe :-)

 

Do większych słoiczków wsypałam kulki ceramiczne, liście laurowe i majeranek. Te z czarnym wieczkiem to proszek do pieczenia i soda.
No to teraz mam wszystko pod ręką :-)
 

Jak już zaczęłam sprzątanie to ogarnęłam też nasze herbaty.
I tu z pomocą przyszły pojemniczki po słodkościach.
Wpasowały się idealnie a i wszystko widać od razu.
 

No i tak oto szuflada uporządkowana.
Wszystko na swoim miejscu - nic tylko pichcić :-)
 

 

 Jesteście zwolenniczkami przypraw w torebkach,
przesypujecie do kupnych pojemniczków
czy też wolicie takie rozwiązania z odzysku?

Pozdrawiam wszystkich gorąco i lecę gotować i przyprawiać do smaku.

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Przetrwać listopad

To zdecydowanie nie jest mój ulubiony miesiąc.

Zaczyna się smutkiem i tęsknotą za tymi co odeszli.

U mnie było szczególnie w tym roku,

bo 2 listopada mija  rocznica śmierci mojego taty.

Pierwsza ...



 

 

Do tego miesiąc jest zimny, ciemny i deszczowy.

Ale trzeba znaleźć sposób i na to :-)

 



 

Ratunkiem mogą być zielone kaloszki.

Stoją sobie u nas w wiatrołapie.

Jak tu się nie uśmiechnąć patrząc na nie.

 

Wracając ze spaceru z psem

 na bieżąco dokładamy piękne, kolorowe, jesienne liście.

 

Córcia zmalowała kalosza wędrującego po jesiennych liściach .

 

 Do tego patrząc codziennie na ten deszcz spadający na parasol

cieszymy się właściwie że tak nie leje. 

A to już jest jakiś pozytyw o poranku.

 

 

 Do tego podusia brzozowa,

kilka brzozowych patyczków

i jakoś ten listopad przetrwamy.

 

Oby piękna jesień trwała jak najdłużej.

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota