Znowu w salonie

Dzisiaj znowu jesteśmy w naszym salonie.

Nosi mnie trochę ostatnio.

Porozpoczynałam trochę prac w domu,

jednak żadna nieskończona.

Wiecznie brakuje czasu aby dodać tą kropkę nad i.

Mam nadzieję, że niedługo będzie się nadawało do pokazania.

Przynajmniej małymi etapami:-)

Jesień pokazuje ostatnio swoje pochmurne oblicze

dlatego niezbędna jest kawa

a i ciacho do niej zawsze się znajdzie.

Jesienne kolory lubię 

ale nie zawsze w moich wnętrzach.

Dlatego nie myślałam nawet o pomarańczach czy czerwieniach.

Chęć zmiany była.

Inspiracją był mój malarski wyczyn,

który pokazywałam tutaj

Padło na kolor niebieski,

który bardzo lubię.

I tak odświeżyłam trochę

wygląd naszego salonu. 

Trochę koloru na tą szarzyznę za oknem się przyda.

Wszelkie lampki, świeczki

 i innego rodzaju rozświetlacze też mile widziane. 

W kąciku czytelniczym króluje wciąż zieleń.

I wciąż uwielbiam ten fotel,

mimo ze jest już wszędzie:-)

Prawda ? 

Chciałabym powiedzieć "to ja się zawijam w kocyk"

ale inne plany na weekend:-)

Trzymajcie kciuki proszę!

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach
Dorota

Jesienne ciasto

 Dzisiaj zapraszam na ciasto :-)

Jesienne,

pachnące

i pożywne.

Gruszki wprowadzają aromat i soczystość,

sernikowy charakter sprawia że jest sycące,

treściwe i nawet można sobie mawiać,

że kawałek na śniadanie to zdrowy i zbilansowany posiłek.

Bo przecież nabiał

i owoce ;-)

Zatem zapraszam do wypróbowania jesiennej tarty sernikowej z gruszkami :-)

Tarta sernikowa z gruszkami

Składniki na ciasto:

- 200 g mąki

- 100 g zimnego masła

- 1 żółtko

- 5 łyżek cukru pudru

 Składniki na resztę;-)

- 500 g sera ( może być z wiaderka ja preferuję Ulubiony z Wielunia)

- 4 łyżki jogurtu greckiego

- 2 jajka

- 3 łyżeczki mąki ziemniaczanej

- 5 łyżek cukru pudru

- 1 łyżeczka ekstraktu z wanilii

- 5 małych, miękkich gruszek

- 1-2 łyżki miodu

Sposób przygotowania:

Wszystkie składniki na ciasto szybko zagnieść. Można dodać łyżkę wody gdy będzie zbyt suche. Ciasto rozwałkować i przełożyć do natłuszczonej i oprószonej mąką formy na tartę. Ja użyłam formy o średnicy 26 cm. Musi mieć wysokie boki lub po prostu weź większą. Ciasto w formie schłodzić przez godzinę w lodówce. Nagrzać piekarnik do 200 stopni. Ciasto ponakłuwać widelcem, przykryć papierem do pieczenia i obciążyć (kulkami ceramicznymi lub grochem, fasolą itp). Piec przez 15 minut. Po tym czasie ściągnąć obciążenie i dopiec jeszcze ok.10 minut do zrumienienia.

Gdy ciasto się piecze przygotować nadzienie.

Ser, jogurt, jajka, mąkę , cukier puder i ekstrakt włożyć do miski i krótko zmiksować. Gruszki obrać, rozkroić na pół i po wycięciu gniazd nasiennych ponacinać wzdłuż. Gdy nie są miękkie wystarczająco można je obgotować. Masę serową wylać na podpieczony spód, na to delikatnie poukładać gruszki. Polecam pokroić je na mniejsze cząstki i poukładać równomiernie.

Gruszki posmarować miodem i włożyć ciasto do piekarnika i zmniejszyć temperaturę do 180 stopni.

Piec około 25-30 minut aż masa serowa się zetnie. Następnie wyłączyć piekarnik i studzić ciasto w uchylonym piekarniku :-)

Gotowe! Smacznego!

Warto tak poukładać gruszki aby potem w każdym kawałku ciasta było jej trochę.

Następnie proponuję zrobić sobie kubek herbaty lub kawy,

ukroić porządny kawałek ciasta,

zawinąć się pod kocyk 

i zagłębić w lekturze.

To mój sposób na ten deszcz i ponurą aurę.

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach

Dorota

Czarnogórskie przygody

Na naszej bałkańskiej trasie 

Czarnogóra pokazała swoje bardzo różne oblicza.

Powitała nas piękną plażą 

w historycznym mieście Bar.

Była chwila czasu na odpoczynek,

bałkańskie smaki

i słońce.

Na jeden dzień w sam raz.

Drugie oblicze Czarnogóry to cudowne góry

i kanion rzeki Tara, która tworzy przełom 

płynąc wąską i głęboką doliną.

Jest to najgłębszy w Europie

 i jeden z głębszych kanionów na świecie.

Zaczęliśmy spokojnie od spływu.

12 kilometrowy rafting ;-)

Była też chwila aby zobaczyć potok Ljutica - lewy dopływ Tay.

Potok ten wpisany jest do księgi rekordów Guinessa w dwóch kategoriach.

Jako najsilniejsze źródło w Europie ( 1000 litrów na sekundę)

oraz najkrótsza rzeka Europy o długości zaledwie 170 m.

Po przygodach na rzece nadszedł czas poczuć ten głęboki kanion.

Porwaliśmy się na zjazd tyroklą.

Trasa nie byle jaka

bo ponad 800 m na wysokości 152 m.

Jeśli nic Wam to nie mówi 

to wystarczy spojrzeć.

Dla pewności strzałka wskazuje człowieczka na tyrolce

No ale selfie musiało być :-) 

Kolejne oblicze Czarnogóry 

to połączenie gór i morza.

Dojechaliśmy nad zatokę kotorską.

Do miasta Kotor zjechaliśmy widokową

trasą z 25 zakrętami :-)

Z pewnością jest to wyzwanie dla kierowców 

Ale widoki przecudne. 

I tak pojawiliśmy się w Kotorze.

Mieście o śródziemnomorskim charakterze,

z długa historią.

Osobiście kojarzył mi sie z Dubrownikiem 

ale taki w wersji mini.

Miasto z trzech stron otoczone górami Lovcen, Vrmac i Dobrota.

Przez wiele lat miejsce bardzo niedostępne

a dzięki murom obronnym,

które wspinają się po zboczach - wręcz nie do zdobycia.

Miasto od 1979 roku wpisane na listę UNESCO.

Pełne wąskich uliczek, świątyń, 

dawnych pałaców nieregularnych placów.

Bardzo urokliwe ;-)

W zatoce kotorskiej znajduje się aż 9 wysp - w tym jedna sztucznie usypana.

My wybraliśmy się na  Wyspę Matki Boskiej na skale,

która jest jedyną sztuczną wyspą na morzu Adriatyckim.

Z powstaniem wyspy wiąże się legenda

według której dwaj rybacy na wystającej w tym miejscu skale

odnaleźli obraz Matki Boskiej. 

Trzykrotnie przewozili go do kościoła na lądzie,

jednak za każdym razem w tajemniczy sposób wracał na skałę.

To było bodźcem do budowy świątyni.

Na wyspę można sie dostać łódkami

bądź kajakami - to wersja bardziej mokra ;-)

W pięknym kościele wiązanki ślubne.

Ja tam znam przesąd w Polsce żeby nie suszyć ;-)

a tutaj powieszenie przy ołtarzu ma dawać pomyślność Młodej Parze.

Warto też zasmakować lokalnego jedzenia

Czy to owoców morza, czy ryb z górskiej rzeki,

czy nieguszańskiej szynki i serów.

 Wpadliśmy też do Budvy - centrum czarnogórskiego wypoczynku.

Hmmm powiem tak - kompletnie nie moja bajka.

Tłum, stragany, hucząca muzyka

i stragany :-)

Zdecydowanie polecam Czarnogórę

ale w wersji aktywnej.

Warto wybrać się dalej niż wypoczynkowe wybrzeże.

I to już koniec relacji z Bałkańskim wakacji ;-)

Wpadliśmy jeszcze na chwilę do Kosowa,

gdzie odwiedziliśmy Sanktuarium Niedźwiedzi - więcej tutaj

Może ktoś już planuje następne wyjazdy, wakacje

to zdecydowanie warto rozważyć kierunek bałkański :-)))

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach

Dorota

W sam raz na kolacje dla dwojga

Za oknem pogoda jaka jest każdy widzi:-)

Przy takiej aurze ciepłe kolacje powoli 

wchodzą na stałe do menu

Często przygotowuję zapiekany camembert z borówką.

Dietetyczne to może nie jest :-)

ale pyszne.

Normalnie z ciasta francuskiego wychodzi kwiatuszek

ale oczywiście tym razem  ciasto było jakieś oszukane

i tak pięknie do zdjęć się nie udało :-)

Camembert zapiekany w cieście francuskim

Składniki:

- 4 serki camembert

- ciasto francuskie

- tymianek

- żurawina lub borówka

Sposób przygotwania

Ser rozkładamy na cieście i wykrajamy kwadraty. Z pozostałości ciasta wycinamy paski. Zawijamy ser w ciasto tworząc fantazyjne gniazdko, kwiatuszek etc. Układamy na blaszce wyłożonej papierem. Smarujemy ciasto rozbełtanym jajkiem. Posypujemy tymiankiem. Wkładamy do nagrzanego do 220 stopni piekarnika i pieczemy około 20 minut do zrumienienia ciasta. Podajemy z żurawiną lub borówką.

Smacznego!

Instrukcja foto mam nadzieję przydatna ;-)

Kolacja szybka w przygotowaniu, gorąca na zimne wieczory

a i porcja w sam raz.

Trzeba jakoś tą pogodę przetrwać :-)

Udanego weekendu życzę

i choć odrobiny słońca!!!!

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach

Dorota

Macedonia - Bałkanów ciąg dalszy

Zapraszam dzisiaj do Macedonii.
Jeden z krajów na naszej trasie
podczas bałkańskich wakacji :-)

Zaczęliśmy od Ochrydu.

Miasto z masą zabytków wczesnochrześcijańskich wpisane na listę UNESCO.

Jest to jedno z 28 miast na świecie wpisanych na listę 

z powodu dziedzictwa kulturowego, jak i przyrodniczego.

Na zdjęciu zachód słońca i cerkiew św Jana Teologa z Kaneo.

W mieście znajduje się podobno 365 cerkwi. 

Aby być bliżej Boga kościół miał być zawsze w zasięgu wzroku.

Największym zabytkiem Macedonii jest, 

znajdująca się w Ochrydzie,  cerkiew św. Zofii z XI w,

gdzie zachowały się freski z XI-XIIIw. 

Niedawno odnowione,

piękne i niesamowite.

Oczywiście zakaz zdjęć.

Nad miastem górują ruiny twierdzy cara Samuela.

W całym starym mieście napotykamy latarnie,

które nawiązują do charakterystycznej zabudowy.

Są to domy budowane schodkowo w górę. 

Białe ściany i drewniane, brązowe obramowania.

Jezioro Ochrydzkie jest najgłębszym jeziorem na Bałkanach 

i najstarszym w całej Europie.

Przepłyneliśmy się łódeczkami podziwiając panoramę miasta.

Kolejny dzień to już Elszani.

Wioska , która jest słynna z powodu osiołków. 

Podobno każdy gospodarz ma przynajmniej jednego.

Wybraliśmy się na górskie wędrówki.

Część na osiołkach,

część na własnych nogach.

Widok na Jezioro Ochrydzkie,

w którym żyje sporo gatunków endemicznych np. łososia,

Mój górski towarzysz na zasłużonym odpoczynku :-)

Po górskich wędrówkach
mieliśmy okazje przygotowywać tradycyjny macedoński posiłek
wraz z naszymi gospodarzami.
Umiejętność przydatna,
bo przypominam że obowiązuje tu cyrylica
 i dla niektórych zamówienie w restauracji posiłku jest wyzwaniem :-)

Na tradycyjnym palenisku przygotowaliśmy tzw burek,
w innych regionach zwany banicą.
Do tego mesano meso i sałatki.
Była uczta.
Potem przyszedł czas na odrobinkę adrenaliny.
Wiadomo, że mnie wiecznie nosi :-)
Lot paralotnią nad jeziorem.
Bieg i skok ze zbocza:-)

Było cudownie, malowniczo
a na końcu zaliczyłam twarde lądowanie.
Przypomniałam sobie jak boli kość ogonowa ;-)))))

Ostatni nasz przystanek w Macedonii to Kanion Matka na rzece Treska.
Jezioro utworzone sztucznie po wybudowaniu zapory na rzece.

Piękne, urokliwe miejsce.
Płynąc łódeczkami otoczeni byliśmy pasmami górskimi.
Od niedawna istnieje możliwość zwiedzania
jednej z licznych tu jaskiń.
Jaskinia Vrelo pełna cudów natury z dwoma wewnętrznymi jeziorkami.
W tej okolicy znajduje się też jedna z jaglębszych pdwodnych jaskiń,
do końca jeszcze nie zbadana.

I tak upłynął nam czas w Macedońskim Raju.

Macedonia pozostanie w naszej pamięci jako cudny kraj,

pełen cudów natury, wspaniałych smaków, muzyki 

no i ta adrenalina na paralotni :-)))))

To jeszcze nie koniec naszej bałkańskiej przygody :-)

Będzie ciąg dalszy!!!

Dziękuję że zatrzymaliście się na chwilę na przedmieściach

Dorota